Reviews

The Solus Project – review


Bij het lezen van de beschrijving voor The Solus Project werd ik meteen enthousiast. Survival? Graag! Mysterieus verhaal? Direct! Met vol goede moed startte ik mijn avontuur op een vreemde plek met niks in mijn inventory. Wat me echter te wachten stond, had ik nooit kunnen raden…

Bleurgh

Ja dat lees je goed. Het woordje slaat niet op de game in zijn geheel, want ik was eerder onder de indruk van de interessante omgeving waar je in terecht komt aan de start van het spel. Al snel merkte ik echter dat het bewegen en rondkijken en zeker ‘zweverige’ ervaring met zich meebracht. Je speelt de game in first person en ik kreeg erg veel Ark-vibes i.v.m. het navigeren op het eilandje. Toch spiegelde het zweverige gedoe in het spel zich al snel in mijn grijze materie. Ik voelde me na slechts 10 minuten spelen al rotslecht. Duizelig in het hoofd, eten dat stilletjesaan zijn weg terug naar boven zocht en klamme handen wezen er snel op dat mijn meest gevreesde sensatie bij het spelen van een spel was teruggekeerd: motion sickness.

Motion sickness heb ik nog maar éénmaal voor The Solus Project meegemaakt. Mirror’s Edge was ook zo’n spel dat ik na een tijdje gewoon verkocht heb. omdat ik er letterlijk ziek van werd. Uiteraard zijn dergelijke voorvallen puur persoonlijk. Genoeg mensen spelen met veel plezier door de indrukwekkend levels van Mirror’s Edge en ook The Solus Project lijkt mij zeker in de smaak te kunnen vallen bij fans van het genre, maar voor mij werd het gewoon een hel. Na nog een paar keer te proberen, heb ik de game uiteindelijk permanent van de HDD gegooid. Waar schrijf ik dan over in deze review, vraag je je waarschijnlijk af. Wel, ik heb toch een beetje kunnen proeven van The Solus Project en graag deel ik met jullie mijn first impressions van de game.

Weinig informatie

Wat het verhaal betreft, krijg je een korte samenvatting bij de start van de game en het is aan jou om via exploratie meer te ontdekken over het eiland waar je bent gestrand. The Solus Project is in feite het noodplan voor de mensheid om te kunnen overleven nu de aardbol geen veilige haven meer blijkt te zijn. Jij wordt naar een andere planeet gestuurd om te onderzoeken wat daar allemaal zoal gaande is en waarschijnlijk ook om te checken of de planeet bewoonbaar is. Na de korte introductie wordt er naar mijn mening wel erg zuinig omgesprongen met het resterende plot. Gaandeweg kom je delen uit een dagboek tegen die je kan onderzoeken en ook mysterieuze wandtekeningen in grotten doen bepaalde zaken vermoeden over de plaatselijke bevolking, maar het blijft veel giswerk.

Uiteraard schijf ik deze alinea met mijn eigen speeltijd op het oog, dus het kan evengoed zijn dat er een uitgebreid vervolg uit de doeken wordt gedaan verder in het spel. Daar kan ik niks over zeggen, omdat ik het zelf niet heb ervaren. Maar mijn ervaring met dergelijke spellen doet wel vermoeden dat de game net zo is ontwikkeld om de speler zoveel als mogelijk zelf te laten speculeren. Dergelijke verhaalstijl is niet voor iedereen weggelegd dus houd dat wel even in het achterhoofd wanneer je beslist The Solus Project een kans te geven.

De sfeer daarentegen zit wel erg goed in dit spel. De prachtige omgevingen, vergezeld van gepaste geluidseffecten, zorgen voor genoeg kijk- en luisterplezier. De ontwikkelaars hebben echt goed op de details gelet, want het weer verandert doorheen de game en de omgeving reageert daar ook op. Zo zorgde een verwoestende tornado dat de hele grot waarin ik liep hevig begon te schudden. Zaken zoals dit vind ik geweldig en vaak keek ik vol ongeloof wat er zich voor me afspeelde.

Clunky

In games zoals deze waarbij het exploreren en het verhaal een grote rol spelen om een zekere sfeer teweeg te brengen, is het jammer om op te merken dat dergelijke sfeer vrijwel teniet wordt gedaan door een slecht inventory systeem. Spullen gebruiken en zaken craften gebeurt op een counter-intuïtieve manier waardoor het soms wel wat zoeken is naar de juiste oplossing. Dat de game eigenlijk zo goed als geen helpende hand uitreikt (behalve helemaal in het begin) versterkt alleen maar het gevoel dat je het zelf allemaal maar moet uitvissen. Aan de ene kant heeft dergelijke gameplay wel zijn charme. Het is en blijft natuurlijk een exploratiegame waarbij de game mechanics deel kunnen uitmaken van de ontdekkingstocht, maar er moet een correcte balans zijn met gebruiksgemak. In The Solus Project slaat die balans teveel over naar frustrerende passages waarbij je veel te lang zoekt naar een scherpe steen om zo een blikje eten open te doen etc.

Tot slot

Helaas kan ik niet meer informatie verschaffen dan ik nu heb gedaan aangezien ik het spel niet voldoende heb kunnen spelen om een allesomvattende review neer te typen. Hopelijk kan deze eerste blik op de game jullie al wat meer informatie meegeven. Voor de mensen die gevoelig zijn aan motion sickness: ik zou deze game zeker niet opstarten. Het zweverige gedoe zorgt snel voor omkerende magen waardoor je zin in gamen al snel als sneeuw voor de zon verdwijnt. Tread carefully zou ik zo zeggen.

Final Thoughts

The Solus Project brengt erg veel sfeer en interessante effecten met zich mee. Met het verhaal wordt op het eerste gezicht vrij zuinig omgesprongen, wat niet ieders ding zal zijn. Vooral het gebrekkige inventory en crafting systeem was een doorn in het oog voor mij aangezien het spel wordt geadverteerd als een survival game. Dan moet het toch echt goed zitten bij dergelijke essentiële onderdelen. Daarnaast nog even een kleine waarschuwing: mensen met een gevoeligheid voor motion sickness doen er goed aan de game links te laten liggen. Ik ben er zelf redelijk tegen bestand maar van dit spel moest ik toch even neerliggen.

Overall Score 2.5 Gemengde gevoelens
Readers Rating
0 votes
0

5 Comments on The Solus Project – review

  1. Sanity penguin

    Spijtig van die motion sickness want op zich lijkt het mij wel wat. Die ene afbeelding met koevoet deed me overigens spontaan aan Half-Life denken 😀

    • paveman

      Nog zo’n motion sickness gevoelige game, dus wat dat betreft al helemaal geen gekke vergelijking 😉
      Aangezien ik bij Half-Life zelf ook last had van motion sickness is duidelijk dat ik hier zeker niet aan moet gaan beginnen…

  2. Sora_Lizard

    Ha! Wat een review, het voldoet aan alles waaraan een review niet moet voldoen. Geweldig geschreven echter met het nodige aan voorbehoud. Enerzijds proef ik een zeker enthousiasme en anderzijds werd je de game al snel kotsbeu.
    Het maakt een bepaald soort mensen wel erg nieuwsgierig, ja mij ook, en dat verkoopt wellicht erg goed.

    Humor! 🙂

Leave a Comment