Zwerftocht tussen de sterren Columns

Zwerftocht tussen de sterren


Zwerftocht tussen de sterren

Deel 1

Het was me eindelijk gelukt. Na hard werken en studeren en schijnbaar eindeloos sparen had ik het voor elkaar. De papieren waren binnen en de benodigde apparatuur stond voor me te glimmen in het zachte licht van de enorme hal van het ruimtestation.

Trots liep ik om mijn eerste ruimteschip heen. De vertegenwoordiger van de maatschappij waarvan ik het schip gekocht had wees me op de bijzonderheden van dit voertuig en legde met zijn wat slissende stemgeluid uit welke voordelen de nieuwste ontwikkelingen hadden.

Hij of zij, hadden robots wel een geslacht of was het toch een cyborg? Het gladde goudglanzende masker verried niets. In ieder geval toonde het wezen alle geduld van de wereld om me alles te vertellen en uit te leggen.

Ik was knap nerveus en werd wat ongeduldig, ik wilde nu eindelijk eens vliegen met mijn eigen toestel. Maar daar trok het wezen zich weinig tot niets van aan. Het was zo geprogrammeerd om de overdracht volledig en compleet uit te voeren.

 

Mijn schip beschikte over tweeëndertig zelfladende ruimen en drie sterke waterstof ionisatie motoren om aan de zwaartekracht van welke bekende planeet dan ook te kunnen ontsnappen. Zo kon ik alle planeten van het sterrenstelsel ‘Strongarm XXV’, genoemd naar de aardse ontdekker enkele eeuwen geleden, veilig bezoeken.

Enerzijds was het mijn bedoeling om handel te drijven tussen de verschillende planeten hetgeen in de praktijk neerkwam op het bezoeken van de verschillende ruimtestations, het bestuderen van de handelsprijzen en op de juiste momenten in te kopen en aan de juiste handelaren mijn waren te verkopen.

Anderzijds wilde ik ook graag wat meer op avontuur en de planeten zelf bezoeken. Ertsen en edelstenen vinden. Ik droomde ervan om zeldzame dieren te ontdekken en misschien zelfs wel op de een of andere planeet een eigen basis te bouwen.

Maar dan moest ik toch eerst weer kapitaal vergaren, want dit mooie glanzende toestel had mijn interstellaire bankrekening nagenoeg geheel geplunderd. Mijn werkkapitaal was vrijwel nihil. Ik zou zorgvuldig mijn inkopen moeten doen.

De cyborg of robot overhandigde me een complex apparaat met wat teveel knoppen naar mijn zin. Ik had niet goed geluisterd naar zijn of haar laatste uitleg en ik staarde met een verwonderde blik naar het ding waarvan ik alleen de handgreep herkende. Dat was hetzelfde als van een pistool mitrailleur.

Mijn schip kende ik al van binnen en van buiten. Nachten lang had ik alle lijsten, accessoires en mogelijkheden bekeken tot ik alle mogelijke combinaties uit mijn hoofd kende. Tenslotte had ik de lijsten ingevuld en steeds de totale kosten vergeleken met mijn budget.

 

Het apparaat dat ik nu in mijn handen hield was echter volkomen nieuw voor me. Het wezen glimlachte, tenminste dat vermoedde ik aan de geluiden te horen en toonde opnieuw een blijk van oneindig geduld. Het wees op een groene knop en door die in te drukken opende zich de canopy van mijn ruimteschip. Ha, zo kon ik instappen, maar zo ver waren we blijkbaar nog niet.

Een kleine ronde, filigraan opengewerkte, huls helemaal vooraan het apparaat toonde een dof glanzend violet kristal. Ik vermoedde dat het een laser of faser was en daarin bleek ik gelijk te hebben. Twee stalen buisjes er onder waren evenzovele mini raket werpers. Volgens de uitleg kon ik daar twintig schoten per seconde mee afvuren en de explosieve kracht van een enkel schot was voldoende om een kubieke meter graniet te laten verdampen. Ik zag de mogelijkheden voor mijn exploraties op de planeten al toenemen. Niets zou mij nog kunnen tegenhouden!

Als laatste werd me gewezen op een klein beeldscherm dat ineens na een druk op een gele knop, kleurrijk oplichtte. Een zoombare lens richtte het wezen op mijn nieuwste aanwinst en direct verschenen er op het beeldscherm alle belangrijke data van mijn ruimteschip, tot aan de bewapening toe.

Nieuwsgierig richtte ik het apparaat op mijn instructeur en op het beeldscherm verscheen niet alleen de tekst: ‘Cyborg (V) 163.97.115 mkIII’, maar tevens zicht op het hoofd achter het goudkleurige scherm van de cyborg dat twee lenzen, twee kleine luidsprekers en een filter op de plaats van de neus toonde. Volledig mechanisch dus. Ik liet het toestel zakken en begon hevig te blozen bij het aanzien van de beide zeer natuurlijk aandoenende bollingen ter hoogte van haar borst.

Snel draaide ik het apparaat terzijde en probeerde mijn eigen bolling wat te verdoezelen door snel naar de cabine te klauteren.

 

Zwerftocht tussen de sterren – to be continued –


4 Comments on Zwerftocht tussen de sterren

Leave a Comment